" ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΕΛΜΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ " (1974-1982)
επιμ. Αρχέλαος Κουτσούρης Κώδικας, Θεσσαλονίκη 2003 σελίδες:427

προλογικό σημείωμα
 του Τριαντάφυλλου Μηταφίδη (σ.σ. )

Ο «νοσταλγικός περίπατος στα κιτρινισμένα αρχεία» της ενιαίας ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, έργο ζωής, θα έλεγα, των βετεράνων του συνδικαλιστικού κινήματος των καθηγητών Μέσης τότε, Δευτεροβάθμιας τώρα, Δημόσιας Εκπαίδευσης, είναι πια στη διάθεση μας. Αλλά κι ένα πραγματικό απόκτημα για τη νέα γενιά των εκπαιδευτικών της «μαχόμενης έδρας» για όσους αγωνίζονται «για την καταξίωση της Δημόσιας Εκπαίδευσης» ως αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα και κοινωνικό αγαθό.

Χωρίς διάθεση εξωραϊσμού, οι μάχιμοι-απόμαχοι συνάδελφοι μας κατάφεραν να ξαναζωντανέψουν όχι μέσα από «σπαράγματα μνήμης» ή προσωπικές υποκειμενικές προσεγγίσεις, αλλά στηριζόμενοι σε γραπτές πηγές, τα ηρωικά χρόνια της ανασυγκρότησης και άνθισης του συνδικαλισμού των καθηγητών στη Θεσσαλονίκη, όπως αυτή εκφράστηκε μέσα από τη δράση της ενιαίας ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης (1974-1982).

Φυσικά, δεν πρόκειται για μια ψυχρή καταγραφή των «πεπραγμένων» των εκάστοτε Δ.Σ. της ενιαίας ΕΛΜΕ-Θ. Οι συντάκτες του «Χρονικού» δεν είναι κάποιοι ουδέτεροι ιστοριοδίφες που, με την ασφάλεια που τους παρέχει η απόσταση του χρόνου, σχολιάζουν αφ' υψηλού την ιστορία που έγραψαν κάποιοι άλλοι. Αντίθετα τη βίωσαν, κυριολεκτικά, «στο πετσί τους». Ήταν σε μεγάλο βαθμό οι πρωταγωνιστές της. Ενώ όμως είχαν κάθε δικαίωμα να είναι «βιωματικοί» στην προσέγγιση της, το απέφυγαν, παραμένοντας και στο ζήτημα της μεθόδου «δάσκαλοι» της αντικειμενικότητας.

Αντίθετα με τους σημερινούς κήνσορες του συνδικαλιστικού κινήματος - κατά κανόνα απόντες και πάντα επωφελούμενους από τους κοινωνικούς αγώνες - οι συγγραφείς του «Χρονικού» αντιμετωπίζουν τα προβλήματα του χωρίς να καταφεύγουν σε εύκολες ενοχοποιήσεις των «άλλων». Εξάλλου, στο Παράρτημα που συνοδεύει την έκδοση, μπορεί κανείς να ανατρέξει στα αυθεντικά κείμενα των «κομματικών παρατάξεων» και να κρίνει τη θετική ή αρνητική συμβολή τους στη διαμόρφωση της φυσιογνωμίας και της δράσης του συνδικαλιστικού κινήματος των καθηγητών, την κρίσιμη περίοδο 1974-1982.

Νομίζω ότι μέσα από το «Χρονικό» αναδύονται ως ένα είδος «πάρα καταθήκης» προς το σημερινό εκπαιδευτικό κίνημα

-Η αυτονομία απέναντι στους μηχανισμούς της εξουσίας και των κομμάτων.

- Η συμμετοχή των μελών στη ζωή του συνδικάτου, που δεν μπορεί να εξαντλείται στις εκλογικές διαδικασίες και στην κατάληψη θέσεων στα Δ. Σ.

- Η εθελοντική ενεργός συμμετοχή των μελών στην επεξεργασία και διαμόρφωση «λύσεων» για τα εκπαιδευτικά θέματα.

- Η «ιστορικά τεκμηριωμένη» διαπίστωση πως «σε καμιά υποχώρηση δεν είναι διατεθειμένοι να προχωρήσουν οι κρατούντες, όσο αναγκαία κι αν φαίνεται, αν οι εργαζόμενοι δεν τους υποχρεώσουν α' αυτή με τους αγώνες τους».

(στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

φωτομηχανική αναπαραγωγή
Πρωτοβουλία Εκπαιδευτικών για μια Οριζόντια -Αντιπροσωπευτική Συνδικαλιστική δράση