Ο “ΘΕΣΜΟΣ” ΤΩΝ ΩΡΟΜΙΣΘΙΩΝ, Η ΠΑΙΔΕΙΑ, Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ

 

Συνάδελφοι

Οι ωρομίσθιοι που «αναπληρώνουν» μόνιμες θέσεις καθηγητών είναι γενικό πρόβλημα της παιδείας μας.

Οι ωρομίσθιοι στο χώρο των Μουσικών Σχολείων αποτελούν την ταφόπλακα της παιδείας στα σχολεία αυτά. Τα σχολεία αυτά δυσλειτουργούν για πολλούς λόγους. Από τους σημαντικότερους, η ανομοιογένεια των διδασκόντων, καθώς οι ωρομίσθιοι παραμένουν ξένο σώμα. Εμφανίζονται από τα μέσα έως το τέλος του α’ τριμήνου κάθε σχολικού έτους, εξαφανίζονται πριν τη λήξη του σχολ. έτους, τελούν υπό καθεστώς ομηρίας και καλούνται εξευτελισμένοι και κακοπληρωμένοι (όταν τελικά δεήσει ο άμουσος γραφειοκρατικός συγκεντρωτισμός να τους αποζημιώσει) να στελεχώσουν και να εμψυχώσουν τα Μουσικά Σχολεία· τα διάσημα -πλέον- σχολεία για τα οποία ένας στρατός πολιτικών και διοικητικών παραγόντων της παιδείας δηλώνει κάθε τόσο υπερήφανος για το υψηλό έργο «παιδείας και πολιτισμού» που επιτελούν. Εντυπωσιακότερη ίσως αντίφαση η νεοαρχοντοχωριάτικη κρατική απαίτηση πτυχίων, «απαραίτητων προσόντων» για τη διδασκαλία σε Μουσικό Σχολείο από όσους εδιδάχθησαν προφορικώς τις (προφορικές) λαϊκές μας παραδόσεις.

Τρέμε μεσιέ Ζουρντάν, εσύ δε σκέφτηκες να ζητήσεις πτυχίο από το δάσκαλο της μουσικής που προσέλαβες στο σπίτι σου, ούτε τον ονόμασες «εμπειροτέχνη ΙΔΙΩΤΗ»! Πάντως, τον πλήρωνες με την ώρα, (στην ώρα του όμως ε;)

 

Φαρισαϊσμός το λοιπόν;

Ολοφάνερο! (με ισχυρές όμως δόσεις παραφροσύνης).

Γιατί όμως να υπάρχει; Γιατί; Επειδή το ελληνικό δημόσιο έχει μάθει να κινείται (σχεδόν πάντα) δια της αναξιοκρατίας και της ρουσφετοκρατίας. Ο πιθηκισμός είναι το κερασάκι στην τούρτα.

 

Αναξιοκρατία σημαίνει οποιοσδήποτε άνθρωπος σε οποιαδήποτε  θέση.

 

Ρουσφετοκρατία σημαίνει δεν υπάρχουν θεσμοί, μόνον πρόσωπα (πελατειακές σχέσεις & παρέες κολλητών).

 

Αναξιοκρατία + Ρουσφετοκρατία = κάτι χειρότερο από ζούγκλα (μια και εκεί δεν υπάρχουν άνθρωποι)

 

Ποιος φταίει γι αυτά; Το κράτος, δηλαδή ο διοικητικός μηχανισμός ή και οι πολίτες δηλαδή εσείς, εμείς, εσύ, εγώ, που ενώ έχουμε λόγο και ρόλο, παραμένουμε παθητικοί, κωφεύουμε, ωχαδερφίζουμε, συμμετέχουμε, συναλλασσόμαστε;

 

Ποιος θα τ’ αλλάξει όλα αυτά; Το κράτος, δηλαδή ο διοικητικός μηχανισμός ή και οι πολίτες δηλαδή εσείς, εμείς, εσύ, εγώ, που έχουμε λόγο και ρόλο και αποφασίζουμε να μην τους εκχωρήσουμε σε άλλους, να μην παραιτηθούμε από το δικαίωμά μας;

 

Σήμερα! όχι αύριο, Τώρα! όχι πιο μετά ξεκινούμε γι αυτό που έχουμε χρέος ανθρώπινο, γι αυτό που έχουμε καθήκον ηθικό, γι αυτό που μας όρισαν και συνειδητά αναλάβαμε. Για μια παιδεία χωρίς παζάρια, μια παιδεία με στόχο την ελευθερία πρώτα, την ευημερία ύστερα.

 

ΔΗΜΟΣΙΟ είναι αυτό που δεν πρέπει να αφήσουμε να βουλιάξει, γιατί ΔΗΜΟΣΙΟ είναι ό,τι μπορεί να κάνει ο άνθρωπος ανώτερο από τα ζώα.

 

Δεν αφήνουμε το Μουσικό Σχολείο να λειτουργεί με καταρρακωμένους ωρομίσθιους, γιατί έχουμε την απαίτηση αυτό να υπηρετήσει τον τίτλο του.

 

Ως δάσκαλοι, ως μουσικοί, ως πολίτες λέμε:

 

Όχι στον εξευτελισμό των Μουσών και των Παιδιών μας [βλ. Ανοιχτή Επιστολή ωρομισθίων «εμπειροτεχνών ιδιωτών» στον Υπουργό Παιδείας -2007]

 

Η Καλλιόπη, η Τερψιχόρη, η Ευτέρπη, η Μελπομένη.. να μη φωτίζουν περιστασιακά την παιδεία [βλ. Ανοιχτή επιστολή της ΠΕΑΩΜΔΕ προς τους γονείς και κηδεμόνες των μαθητών των μουσικών σχολείων -2007]

 

Όταν λέμε «παιδεία και πολιτισμός», να το εννοούμε κιόλας [βλ. Στέργιος Ζυγούρας: Τομή Παιδείας και Μουσικής – Μια διερεύνηση της προοπτικής των Μουσικών Σχολείων -2007]

 

Το σχολικό έτος δεν ξεκινά το Δεκέμβριο [βλ. Δελτίο Τύπου της Δ/νσης Β/θμιας Εκπ/σης Αν. Θεσ/νίκης που καλεί στις 20 Νοεμβρίου τους υποψήφιους ωρομίσθιους για το σχολ. έτος 2003-04 να υποβάλλουν αιτήσεις προτίμησης]

 

Αυτή είναι η «προτεραιότητα στην Παιδεία και τον Πολιτισμό»; [βλ. Τριαντάφυλλος Μηταφίδης: Μετά μουσικής! -2007]

 

Οι μαθητές των Μουσικών Σχολείων δεν είναι πελάτες χαμηλού επιπέδου παιδείας [βλ. Μαθητική κοινότητα Μ.Σ.Θ.: Διαμαρτυρία-Καταγραφή προβλημάτων που αφορούν τη λειτουργία των Μουσικών Σχολείων -2004]

 

Όλοι όσοι συμμετέχουν στο ζήτημα των Μουσικών Σχολείων έχουν μερίδιο στην ευθύνη [βλ. Πανελλήνια Ένωση Γονέων Μουσικών Σχολείων: Η εφημερίδα των Μουσικών Σχολείων -2007]

 

Δεν είναι σημερινό το πρόβλημα [βλ. Βασίλης Βέτσος: Γραπτή παρέμβαση προς το Σύλλογο Διδασκόντων του Μ.Σ.Θ. -1998]

 

Πόσα χρόνια μετά θα πετύχουμε στα Μουσικά Σχολεία το αυτονόητο; [βλ. Ηλίας Παρασκευάς: Απόσπασμα βίντεο από την ομιλία του Προϊσταμένου Β/θμιας Εκπ/σης Αν. Θεσ/νίκης κατά τον εγκαινιασμό της αίθουσας εκδηλώσεων του Μ.Σ.Θ. -2006]

 

Ας βοηθήσουμε να μπει Τέλος στο «θεσμό» των ωρομισθίων [βλ. Στιγμιότυπο από τη διαμαρτυρία των μαθητών στο Μ.Σ.Θ. μετά τον αγιασμό του 2007]

 

Ας βοηθήσουμε να μπει Τέλος στην άγονη και υποκριτική πολιτική σύγκρουση [βλ. Ολομέλεια της Βουλής: Απόσπασμα βίντεο από την αντιπαράθεση αξιωματικής αντιπολίτευσης-κυβέρνησης κατά την επερώτηση για τα Μουσικά Σχολεία -2007]

 

Στέργιος Ζυγούρας

28-1-2008

Τα Μουσικά Σχολεία στην Ελλάδα

μέσα από κριτικά κείμενα και ντοκουμέντα

 

Κατεβάστε τον codec DivX